پوششها و مواد پیشرفته در پروانهها و رینگهای سایش (Wear Rings)
در هر دو صنعت (پمپیران و کارواش)، طول عمر و راندمان سیستم به شدت به مقاومت سطوح در برابر سایش و خوردگی وابسته است. پوششهای پیشرفته نقشی حیاتی در این زمینه ایفا میکنند.
۱. پوششهای سرامیکی و کامپوزیت برای پروانهها
در پمپهای سانتریفیوژ که با سیالات ساینده (مانند دوغاب یا پساب حاوی ماسه) سروکار دارند، استفاده از پروانههای فلزی تنها کافی نیست.
پوششهای کاربیدی (Tungsten Carbide Coatings): برای محافظت از پروانههای چدنی یا فولادی، از پوششهای اعمال شده با روش پاشش حرارتی (Thermal Spraying) مانند HVOF (High-Velocity Oxygen Fuel) استفاده میشود. این پوششها سختی سطحی چند برابری نسبت به فولاد پایه ایجاد کرده و مقاومت در برابر سایش (Abrasion) را به شکل چشمگیری افزایش میدهند.
پلیمرهای تقویتشده: در سیالات خورنده یا زمانی که وزن پروانه باید کم باشد (مانند پمپهای شناور)، از پروانههای کامپوزیت مبتنی بر رزینهای اپوکسی تقویت شده با الیاف کربن یا شیشه استفاده میشود. این مواد سبک بوده و در برابر خوردگی عالی هستند، اما مقاومت مکانیکی آنها در برابر ضربه، کمتر از فلزات است.
۲. رینگهای سایش (Wear Rings) و کنترل نشتی داخلی
رینگهای سایش قطعات قابل تعویضی هستند که در اطراف محیط پروانه و در محل تماس با کیسینگ (حلزونی) نصب میشوند.
نقش رینگهای سایش: آنها یک مسیر باریک برای نشت کنترل شده (Leakage) بین ناحیه فشار بالا (خروجی پروانه) و ناحیه فشار پایین (ورودی پروانه) ایجاد میکنند. با سایش این رینگها در طول زمان، فاصله (Clearance) افزایش یافته و نشتی داخلی بیشتر میشود، که راندمان پمپ را کاهش میدهد.
مواد رینگ سایش: در پمپهای پمپیران، این رینگها معمولاً از چدن سفید (White Cast Iron) یا فولاد سختکاری شده ساخته میشوند. در کاربردهای خاص، از رینگهای سایش فلزی با پوشش کامپوزیت کربنی استفاده میشود که عملکرد آببندی بهتری را در حالت خشک (Dry Running) فراهم میکنند.
استراتژی تعویض رینگهای سایش (به جای تعویض کامل کیسینگ یا پروانه)، یک روش مهندسی برای حفظ راندمان پمپ در طول عمر طولانی آن است.















